Στη διαχείριση της γης, είναι απαραίτητο να προβλεφθεί ότι η μακρά πλευρά των αγρών πρέπει να είναι προς την κατεύθυνση των οριζοντίων για τις περιοχές που κινδυνεύουν από τη διάβρωση του νερού και κατά μήκος των επικρατούντων ανέμων για τις περιοχές που κινδυνεύουν από την αιολική διάβρωση.

Οι αµειψισπορές κατά της διάβρωσης περιλαµβάνουν µεγαλύτερο αριθµό καλλιεργειών µε συγκολληµένη επιφάνεια (σιτάρι, κριθάρι, σίκαλη, τριτικάλε βρώµη, ελαιοκράµβη κ.λπ.), καθώς και πολυετή αγρωστώδη και µείγµατά τους. Όταν περιλαμβάνονται καλλιέργειες με τάφρο, τα χωράφια της αμειψισποράς πρέπει να είναι στενότερα και να διατάσσονται με τη μορφή ζωνών κατά την οριζόντια διεύθυνση. Με αυτόν τον τρόπο, οι ζώνες των καλλιεργειών τάφρου εναλλάσσονται στην πλαγιά με ζώνες καλλιεργειών με συγχωνευμένη επιφάνεια, ώστε να διασχίζουν την εκροή του νερού.

Η σπορά ζωνών χόρτου μεταξύ των ξεχωριστών αγρών της αμειψισποράς πολυετών ειδών παράλληλα με τις οριζόντιες γραμμές του τεμαχίου μειώνει σημαντικά τη διάβρωση του νερού.

Στην αμειψισπορά θα πρέπει να περιλαμβάνονται κατά προτίμηση χειμερινές καλλιέργειες, καθώς και καλλιέργειες κάλυψης και καλλιέργειες χλωρής λίπανσης μεταξύ των κύριων καλλιεργειών. Ως αποτέλεσμα, τα χωράφια βρίσκονται σε κατάσταση μαύρης αγρανάπαυσης για μικρότερο χρονικό διάστημα.